woensdag 15 juli 2026

DOGS 1976

Ontworpen door Jp

De vergeten horrorfilm die honden even tot monsters maakte

In de jaren zeventig beleefde de bioscoop een ware rage van natuurrampen en dierenhorror. Na het overdonderende succes van Jaws (1975) wilden filmstudio's bewijzen dat niet alleen haaien, maar ook vogels, beren, mieren en zelfs huisdieren een bron van angst konden zijn. In dat rijtje verscheen in 1977 de film Dogs, opgenomen in de zomer van 1976 in Chula Vista, Californië. De hoofdrol was weggelegd voor de Schotse acteur David McCallum, die een biologiedocent vertolkte die een onverklaarbare golf van agressie onder honden probeert te stoppen.

De opnames

De film werd geregisseerd door Burt Brinckerhoff , die vooral bekend was van televisiewerk. De opnames vonden plaats in en rond een universiteitscampus in Zuid-Californië en waren al in juni 1976 afgerond. Voor de productie werden volgens vakblad Fantascene maar liefst 32 speciaal getrainde honden ingezet. Dat was een enorme logistieke uitdaging, want iedere hond moest afzonderlijk worden getraind voor specifieke scènes.

Het enige bekende uitgebreide interview

Wie vandaag op zoek gaat naar interviews over Dogs, ontdekt al snel dat er verrassend weinig bewaard is gebleven. Er zijn geen bekende promotionele interviews met David McCallum die uitsluitend over deze film gaan. De belangrijkste bron is de documentaire die in 2006 werd opgenomen voor de dvd-uitgave van Scorpion Releasing. Daarin vertellen regisseur Burt Brinckerhoff en acteurs George Wyner en Eric Server uitgebreid over de productie.

Volgens hun herinneringen:

  • het werken met tientallen honden vergde veel geduld;
  • iedere aanvalsscène werd zorgvuldig gepland zodat mens en dier veilig bleven;
  • veel spannende scènes ontstonden door slimme camerastandpunten en montage;
  • de honden werden tussendoor voortdurend beloond en verzorgd;
  • de cast voelde zich tijdens de opnames opvallend veilig dankzij de professionele hondentrainers.

David McCallum

Hoewel David McCallum de absolute hoofdrol speelde, sprak hij in latere interviews vrijwel nooit over Dogs. Zijn carrière werd immers vooral bepaald door The Man from U.N.C.L.E. en later door NCIS, waardoor deze relatief kleine horrorfilm wat naar de achtergrond verdween. Voor veel horrorliefhebbers groeide Dogs echter uit tot een cultfilm.

De ontvangst

Toen de film in 1977 in de bioscoop verscheen, waren de meningen verdeeld. Filmcriticus Gene Siskel gaf de film zelfs nul sterren en vond de aanvalsscènes te veel op elkaar lijken. Andere recensenten waren milder en prezen de sfeervolle opbouw en de gespannen atmosfeer, ondanks het bescheiden budget. In de loop der jaren kreeg Dogs een trouwe schare liefhebbers van klassieke horrorfilms uit de jaren zeventig.

Een bijzondere curiositeit

Op het einde van de film verschijnt heel even een kat, alsof daarmee een vervolg wordt aangekondigd waarin katten de nieuwe bedreiging zouden vormen. Dat vervolg is er echter nooit gekomen. Daardoor bleef Dogs een op zichzelf staande film binnen het populaire dierenhorrorgenre van de jaren zeventig.

Waar is de tijd…

Er was een tijd waarin een eenvoudige film over losgeslagen honden volle bioscoopzalen wist te trekken. Zonder computeranimatie, zonder digitale effecten en zonder spectaculaire explosies moest de spanning volledig komen van echte dieren, slimme cameravoering en de verbeelding van het publiek. Juist daardoor bezit Dogs vandaag een charme die veel moderne horrorfilms missen. Hoewel de film nooit de roem bereikte van Jaws of The Birds, blijft hij een boeiende herinnering aan een periode waarin filmmakers met beperkte middelen en veel vakmanschap een spannend verhaal wisten neer te zetten. Voor verzamelaars van nostalgische horror en liefhebbers van David McCallum is Dogs dan ook een verborgen parel die bijna vijftig jaar later nog steeds de moeite waard is.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

CINEMA TRIOS IN GENK 1980

Remastered Een avond naar de film, aan de hand van een programma uit 1980 Een bioscoopprogramma kan een hele tijd terugbrengen. Op deze bewa...