De onvergetelijke karakterkop van Hollywood
Bo Hopkins was zo’n acteur van wie men misschien niet altijd onmiddellijk de naam kende, maar wiens gezicht men nooit vergat. Met zijn staalblauwe ogen, zuidelijke accent en karakteristieke glimlach kon hij binnen enkele seconden veranderen van een vriendelijke kerel in een gevaarlijke tegenstander. Vooral in de Amerikaanse cinema van de jaren zestig en zeventig groeide hij uit tot een van de meest herkenbare karakteracteurs. Bo Hopkins werd als William Mauldin Hopkins geboren op 2 februari 1938 in Greenville, South Carolina. Zijn jeugd verliep niet gemakkelijk en op jonge leeftijd koos hij voor het Amerikaanse leger. Daarna ontdekte hij het toneel. Hij studeerde acteren, onder meer bij de beroemde Uta Hagen, en nam uiteindelijk de artiestennaam Bo aan, naar een personage dat hij op het toneel had gespeeld. Na enkele televisierollen kwam in 1969 zijn grote doorbraak. Regisseur Sam Peckinpah gaf hem de rol van de nerveuze en gevaarlijke Crazy Lee in The Wild Bunch. Hoewel Hopkins maar betrekkelijk kort in beeld is, maakte hij grote indruk. De gewelddadige western werd een klassieker en Peckinpah zou hem later opnieuw gebruiken in The Getaway (1972) met Steve McQueen en The Killer Elite (1975) met James Caan. De jaren zeventig werden de belangrijkste periode van Hopkins' carrière. Hij stond tegenover Burt Reynolds in White Lightning (1973), maar een van zijn beroemdste rollen kwam datzelfde jaar in George Lucas' American Graffiti. Hopkins speelde Joe Young, de leider van de Pharaohs, een plaatselijke bende die Richard Dreyfuss' personage Curt Henderson op sleeptouw neemt. Met zijn leren jas, zelfverzekerde houding en licht dreigende humor werd Joe Young een van die typische figuren die de nostalgische wereld van American Graffiti kleur gaven. Hopkins keerde in 1979 terug in More American Graffiti. Hij was bij uitstek een acteur voor het rauwere Hollywood van die periode. Hopkins hoefde geen hoofdrol te hebben om een film naar zich toe te trekken. Zijn personages leken een verleden te bezitten nog voordat ze één woord hadden gesproken. Hij speelde criminelen, cowboys, politiemannen, arbeiders en gewone mannen uit het Amerikaanse Zuiden zonder dat ze ooit als karikaturen aanvoelden. In 1977 kreeg hij een opvallende rol als Will Gleason in Tentacles, de Italiaans-Amerikaanse monsterfilm over een reusachtige octopus die een kustgemeenschap terroriseert. Hopkins bevond zich er tussen een opmerkelijke verzameling Hollywoodveteranen: John Huston, Shelley Winters en Henry Fonda. Hoewel Tentacles destijds niet dezelfde waardering kreeg als zijn grote Amerikaanse films, groeide hij later uit tot een geliefde cultfilm uit het tijdperk waarin producenten na het succes van Jaws massaal naar nieuwe monsters uit de zee zochten. Een jaar later verscheen Hopkins in Alan Parkers Midnight Express (1978) als de mysterieuze Amerikaan Tex. Ook hier bewees hij hoeveel gewicht hij aan een relatief beperkte rol kon geven. De film werd een internationaal succes en won twee Oscars. Naast zijn films werkte Hopkins vrijwel voortdurend voor televisie. Hij verscheen in bekende series als The Virginian, The Rockford Files, Charlie's Angels, Fantasy Island, The A-Team, Hotel, Murder, She Wrote en vele andere producties. In The Rockford Files speelde hij John Cooper, terwijl miljoenen televisiekijkers hem later leerden kennen als Matthew Blaisdel in Dynasty. Naarmate Hopkins ouder werd, veranderden ook zijn rollen. De jonge rebel en schurk werd steeds vaker sheriff, politieman of vaderfiguur. Zijn verweerde gezicht werkte daarbij in zijn voordeel. Hollywood beschikte over knappere sterren, maar weinig acteurs zagen er zo vanzelfsprekend uit alsof ze werkelijk uit de wereld kwamen waarin hun personages leefden. Dat was misschien zijn grootste kwaliteit. Bo Hopkins speelde zelden alsof hij wilde bewijzen dat hij acteerde. Hij was eenvoudigweg aanwezig. Naast grote sterren als William Holden, Steve McQueen, James Caan, Burt Reynolds en Richard Dreyfuss wist hij overeind te blijven zonder hun plaats te willen innemen. Na vele tientallen film- en televisierollen trok Hopkins zich grotendeels uit het vak terug. Toch volgde nog een bijzonder slot. In 2020 verscheen hij in Hillbilly Elegy, geregisseerd door Ron Howard. Bijna vijftig jaar eerder hadden Howard en Hopkins samen voor George Lucas in American Graffiti gestaan. De jonge acteur van toen regisseerde nu zijn oude collega. Het werd Hopkins' laatste film. Bo Hopkins overleed op 28 mei 2022 in Californië, 84 jaar oud, nadat hij eerder een hartaanval had gekregen. Daarmee verdween een van de karakteristieke gezichten uit een bijzonder tijdperk van de Amerikaanse film. Zijn nalatenschap ligt vooral in die onvergetelijke bijrollen: Crazy Lee in The Wild Bunch, Joe Young in American Graffiti, Will Gleason in Tentacles, Tex in Midnight Express en de vele cowboys, boeven, politiemannen en buitenstaanders die hij gedurende meer dan een halve eeuw speelde.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten