Monster Shark is een Italiaans-Franse horror- en sciencefictionfilm uit 1984, geregisseerd door Lamberto Bava, zoon van de legendarische horrorregisseur Mario Bava. De oorspronkelijke Italiaanse titel is Shark – Rosso nell’Oceano. Internationaal werd de film vooral uitgebracht als Monster Shark en Devil Fish. Het gaat dus om dezelfde film.
TERREUR VOOR DE KUST VAN FLORIDA
Voor de kust van Florida verdwijnen schepen en spoelen gruwelijk verminkte lichamen aan. Aanvankelijk lijkt een enorme haai verantwoordelijk, maar wetenschappers ontdekken al snel dat er iets veel angstaanjagenders in zee leeft. Peter, gespeeld door Michael Sopkiw, en biologe Dr. Stella Dickens, vertolkt door Valentine Monnier, raken betrokken bij het onderzoek. Het wezen blijkt geen gewone haai te zijn, maar een genetisch gemanipuleerd zeemonster, met eigenschappen van verschillende zeedieren en een uitzonderlijk regeneratievermogen. Daarmee wijkt Monster Shark af van de vele goedkope Jaws-imitaties uit die periode. De film combineert zeemonsterhorror, sciencefiction, bloederige effecten en een complot rond ontspoorde wetenschappelijke experimenten.
LAMBERTO BAVA
Regisseur Lamberto Bava gebruikte voor deze film het pseudoniem John Old Jr. Hij had het vak geleerd bij zijn vader Mario Bava en zou een jaar later internationaal bekend worden met de cultklassieker Demons (1985). Monster Shark beschikte niet over een groot Hollywoodbudget. Het monster moest daarom met praktische en mechanische effecten tot leven worden gebracht. Ovidio Taito was verantwoordelijk voor het ontwerp en de constructie van het wezen, terwijl ook effectenspecialist Germano Natali aan de productie meewerkte. Geen computerbeelden dus: het monster moest werkelijk worden gebouwd, belicht en gefilmd. Met donkere opnamen, snelle montage, enorme tanden, bloed en woest water probeerde Bava het gevaar zo groot mogelijk te laten lijken. Juist deze ouderwetse effecten geven de film tegenwoordig zijn typische jaren-tachtigsfeer.
MICHAEL SOPKIW EN DE ACTEURS
De Amerikaanse Michael Sopkiw speelt Peter, de stoere held die uiteindelijk rechtstreeks tegenover het monster komt te staan. Sopkiw was in die periode een bekend gezicht in Italiaanse actiefilms en speelde eveneens in 2019: After the Fall of New York en Bava's Blastfighter. Valentine Monnier speelt wetenschapster Stella Dickens. Verder zien we twee veteranen van de Italiaanse genrefilm: Gianni Garko als Sheriff Gordon en William Berger als Professor Donald West. Ook Iris Peynado, Dagmar Lassander, Cinzia de Ponti en Dino Conti behoren tot de internationale cast. De sfeervolle muziek werd verzorgd door Fabio Frizzi, een bekende naam onder liefhebbers van Italiaanse horrorfilms.
VAN JAWS NAAR DEVIL FISH
De invloed van Steven Spielbergs Jaws (1975) is onmiskenbaar. Producenten Sergio en Luciano Martino waren betrokken bij de ontwikkeling van het project en ook Luigi Cozzi werkte aan een vroeg verhaalconcept. Door het beperkte budget werd het oorspronkelijke idee aangepast en uiteindelijk door verschillende ervaren Italiaanse scenarioschrijvers verder uitgewerkt. In plaats van simpelweg een reusachtige haai te gebruiken, creƫerden de makers een vreemd biologisch monster. Daarmee kreeg de film een eigen identiteit: half zeemonster, half wetenschappelijk experiment en volledig gericht op sensatie.
MONSTER SHARK IS DEVIL FISH
Door de internationale distributie kreeg de film verschillende titels. De belangrijkste zijn:
Shark – Rosso nell’Oceano – oorspronkelijke Italiaanse titel
Monster Shark – bekende internationale titel
Devil Fish – eveneens veelgebruikte internationale titel
Wie dus een oude VHS, dvd of affiche met DEVIL FISH tegenkomt, kijkt naar dezelfde Lamberto Bava-film uit 1984 die wij kennen als MONSTER SHARK.
EEN ECHTE CULTFILM UIT 1984
Monster Shark werd nooit een productie van het niveau van Jaws, maar juist zijn beperkingen maken hem vandaag aantrekkelijk voor liefhebbers van oude Europese horror. Het mechanische monster, de overdreven tanden, het bloedrode water, de internationale acteurs en de dreigende muziek ademen de sfeer van de Italiaanse exploitationcinema van de jaren tachtig. Het was de tijd van donkere bioscoopzalen en videotheken, waar een sensationele affiche of VHS-hoes soms voldoende was om een film mee naar huis te nemen. Een gigantische bek boven een bloedrode zee en een hand die hulpeloos uit het water stak: meer had een horrorliefhebber nauwelijks nodig.
Monster Shark – of Devil Fish – blijft daarom een heerlijke herinnering aan een tijd waarin filmmonsters nog werkelijk gebouwd werden en Italiaanse filmmakers met beperkte middelen, veel fantasie en vooral veel bloed probeerden Hollywood naar de kroon te steken.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten