Toen regisseur David Lynch in 1980 The Elephant Man maakte, verwachtte vrijwel niemand dat deze ingetogen zwart-witfilm zou uitgroeien tot een van de meest indrukwekkende biografische drama's uit de filmgeschiedenis. De film is gebaseerd op het waargebeurde leven van Joseph (John) Merrick, een zwaar misvormde Engelsman die in de Victoriaanse tijd als curiositeit werd tentoongesteld op kermissen en freakshows. Hoewel de film vaak met het jaartal 1981 wordt geassocieerd vanwege de bioscoopuitbreng in verschillende Europese landen, beleefde hij zijn première in de Verenigde Staten reeds in 1980. Centraal staat John Hurt, die onder een uitzonderlijk complexe make-up van Christopher Tucker een ontroerende vertolking neerzet als John Merrick. Dagelijks bracht Hurt vele uren door in de grimeerstoel om de historische misvormingen van Merrick zo natuurgetrouw mogelijk weer te geven. Ondanks de zware protheses wist hij een personage neer te zetten vol warmte, intelligentie en waardigheid. Zijn beroemde woorden "I am not an animal! I am a human being!" groeiden uit tot een van de meest iconische filmcitaten ooit. Tegenover hem schittert Anthony Hopkins als de Londense chirurg Dr. Frederick Treves. Aanvankelijk ziet Treves Merrick vooral als een medisch wonder, maar geleidelijk ontdekt hij de gevoelige en ontwikkelde persoonlijkheid achter het misvormde uiterlijk. Hun bijzondere vriendschap vormt het emotionele hart van de film en laat zien hoe mededogen en respect sterker zijn dan vooroordelen. Visueel koos David Lynch bewust voor een zwart-witfotografie die perfect aansluit bij het Londen van de late negentiende eeuw. Mistige straten, rokende fabrieksschoorstenen en donkere steegjes versterken de sombere industriële sfeer waarin Merrick zijn leven moest doorbrengen. De keuze voor zwart-wit voorkomt bovendien dat de make-up sensationeel of choquerend oogt; de aandacht blijft volledig gericht op de mens achter het uiterlijk. De film werd geproduceerd door Mel Brooks, die zijn naam bewust nauwelijks gebruikte in de promotie. Hij was vooral bekend van komedies en wilde voorkomen dat het publiek zou denken dat The Elephant Man eveneens een humoristische film was. Zijn beslissing bleek verstandig, want de film werd wereldwijd geprezen om zijn ernst, respectvolle benadering en emotionele kracht. Bij de 53ste Academy Awards ontving The Elephant Man maar liefst acht Oscarnominaties, waaronder die voor Beste Film, Beste Regie (David Lynch), Beste Acteur (John Hurt) en Beste Bewerkte Scenario. Hoewel de film uiteindelijk geen Oscar won, leidde de indrukwekkende make-up ertoe dat de Academy kort daarna een nieuwe categorie invoerde voor Beste Make-up, een blijvende erkenning voor het vakgebied. Meer dan veertig jaar later wordt The Elephant Man nog steeds beschouwd als een van de meest humane films ooit gemaakt. Het verhaal gaat niet over een lichamelijke afwijking, maar over menselijke waardigheid, compassie en de vraag wie werkelijk beschaafd is: degene die anders oogt, of degene die zonder medelijden veroordeelt. Dankzij de magistrale acteerprestaties van John Hurt en Anthony Hopkins, de sobere regie van David Lynch en de respectvolle historische benadering blijft The Elephant Man een aangrijpend meesterwerk dat generaties filmliefhebbers blijft ontroeren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
CINEMA TRIOS IN GENK 1980
Remastered Een avond naar de film, aan de hand van een programma uit 1980 Een bioscoopprogramma kan een hele tijd terugbrengen. Op deze bewa...
-
Ontworpen door Jp Een luxehotel op een tropisch eiland. Gasten die zich bezighouden met zaken, liefde en oude vetes. Een vulkaan die steeds ...
-
Hoewel ‘Gone with the wind’ nu minder tot de verbeelding spreekt (en in de zomer van 2020 zelfs in een media-stormpje terecht kwam toen het ...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten